David Pintor e Carlos López danlle unha reviravolta humorística aos relatos clásicos para os pequenos
CULTURA

Pinto & Chinto presentan o día 3 «Cámbiache o conto!». «Queriamos sorprender aos nenos con contos que xa coñecen de toda a vida», explica David Pintor
01 ago 2016 . Actualizado a las 05:00 h.Levaban certo tempo dándolle voltas e máis voltas a unha idea motor: «Queriamos sorprender aos nenos con contos que xa coñecen de toda a vida», explica David Pintor (A Coruña, 1975). O debuxante integra xunto con Carlos López (Boimorto, 1967) o afinado dúo de humorismo gráfico Pinto & Chinto, un dos piares fundamentais do apartado de opinión de La Voz de Galicia. Precisamente, creando mundos novos para os máis pequenos ambos os dous compensan a dose de realidade crúa que degluten no xornal, onde a diario vense na obriga de reinterpretar a actualidade política -ultimamente un pouco aciaga- e social -non menos convulsa- para sacarlle ao lector un sorriso agradecido. Xa teñen tras de si unha traxectoria de moita substancia no complexo terreo da literatura infantil e xuvenil. Non hai moito, a finais do 2015, publicaron no selo Bululú A estrambótica Illa do Tesouro, e agora -seguindo unha filosofía similar- chega ás librarías o volume Cámbiache o conto!, que presentan ao público o próximo día 3 no marco da Feira do Libro de A Coruña.

Editado pola casa Xerais, na súa colección Pequeno Merlín, inclúe a versión de vinte e cinco contos e fábulas clásicos «que se contaron sempre e pasados polo filtro particular» de Carlos López, que fai «unha recreación libre e humorística dirixida a nenos de todas as idades», sen distincións. Para construír o seu relato, o narrador recorre a unha expresión esaxerada, desenfocada, a unha mirada histriónica sobre a peza orixinal, e despois o ilustrador busca esa escena que máis o inspira en cada un dos títulos recollidos para realizar a súa estampa a cores.
O que si quixeron foi respectar o espírito do texto orixinal, que o conto fose recoñecible por todos, pero pasando a historia por unha perspectiva aloucada, buscando un xiro surrealista, ata cambiándolle o final. O único condimento común na cociña das vinte e cinco recreacións, advirten López e Pintor, é o humor. Aquí a máis importante das ensinanzas é tomar a vida con humor. «Porque Carrapuchiña, en orixe, non é un conto humorístico, entraña unha lección, e incluso é unha narración terrible. En Cámbiache o conto! a mensaxe é unha moi sinxela: ‘¡Divírtete, ri!’», conclúe López.
O lector moverase nun territorio coñecido; con Carrapuchiña Vermella, atopará O traxe novo do emperador, Branca das Neves, O soldadiño de chumbo, A bela dormente, Polgariño, A princesa e o chícharo, Aladino e a lámpada marabillosa, O frautista de Hamelín, A galiña dos ovos de ouro, A cigarra e a formiga, Alí Babá e os corenta ladróns, Os sete cabritiños e o lobo, Os tres porquiños, O parruliño feo e O axóuxere do gato. En fin, contos con aquel arrecendo do lume do fogar, pero entre gargalladas.