![](https://img.lavdg.com/sc/43Kmi0g6a7by3SfOa80vDW9p_E8=/480x/2019/12/07/00121575750661850891732/Foto/HD8C1F1_212923.jpg)
Ten 15 años, é veciña dos Mallos e defínese como unha persoa «moi andróxina»
08 dic 2019 . Actualizado a las 05:00 h.Isma Kalo (A Coruña, 2004) é o nome artístico de Laura Marín, unha rapaza do barrio dos Mallos que é unha apaixonada da música balcánica. A quen lle importa? é a súa primeira composición en galego e con ela ven de gañar o concurso Quero Cantar da Deputación da Coruña.
-A quen ía dirixido o tema gañador?
-E case unha canción autobiográfica. Fala da miña vida. Penso que nos centramos en cousas que realmente non teñen importancia, como o noso aspecto ou no que a xente pensa de nós.
-Co seu nome artístico xoga á posta coa ambigüidade?
-Son unha persoa moi andróxina. Ata hai nada, a xente me preguntaba se son un rapaz ou unha rapaza. E a quen lle importa, se todos os rapaces somos iguais.
-«A quen lle importa o teu xénero, a túa identidade», canta.
-E que nunca me rexín polos estándares do que é un home ou unha muller. Sempre fun unha persoa moi diversa.
-Tamén no musical?
-Si, claro. ¿Para que quedarme unicamente co rock ou coa música dos Balcáns, cando podo telo todo?
-De onde lle ven o seu interese pola cultura balcánica?
-Descubrín o idioma serbocroata cando era moi rapaza, cun programa que se chamaba El oso de la casa azul. Eu tiña 9 anos. Agora estudio serbocroata para poder interpretar a música balcánica.
-Sería a rariña de clase...
-Sempre me sentín un pouco así, porque con seis anos o meu grupo favorito era Simply Red. Tamén me gustaban Mecano ou Phil Collins. Pero nunca sentín que fose algo malo ter gustos únicos. Empecei a percibir iso logo.
-O dos Balcáns non creo que poida compartilo con moita xente
-Seino. Á miña nai fálolle todo o tempo dos Balcáns. A pobre escóitame porque é a miña nai pero non entende nada. [Ri]
-No Colón cantou: «Que si teño gustos raros / Non teño nin idea de política / Non sei o que me pasa nin o que me ten que pasar». Farta das etiquetas?
-Interésame moito a política, a de aquí e a de alá, a antiga Iugoslavia, o conflito de Kosovo... É un tema moi importante, gústame analizala, pero intento buscar fontes e vexo que é todo moi confuso. Dame rabia ter 15 anos, estou a punto de poder votar e non me sinto totalmente informada.
-Aínda así, ten bastante cousas claras para ter a idade que ten.
-Coa era de Internet, quen non sabe algo é porque non quere. Cando non estou coas matemáticas, estudio serbocroata ou vexo un documental.
-Pois na canción fala dun suspenso en Bioloxía.
-Foi en matemáticas, pero non quedaba ben na letra [ri]. Este trimestre si que as saquei!
O que di: A súa paixón:
O que di: «Cando no estou coas matemáticas, estudo serbocroata ou vexo un documental. Gústame estar informada», afirma Kalo.
A súa paixón: «Cando canto en serbocroata, e sobre todo o turbofolk, chego a un punto de satisfacción artística como nunca chegara na miña vida».
«Síntome máis de alá que de aquí. Os meus ídolos son os de alá, vexo os programas de alá»
É unha adolescente ateigada de inquietudes. Isma Kalo aprendeu a tocar a guitarra e o ukeleke a base de tutoriais de YouTube, onde ten a súa propia canle na que vai subindo as súas interpretacións. Cos 1.500 euros que gañou no concurso Quero cantar da Deputación vai comprar un teclado e un acordeón.
-Por que se presentou o concurso?
-Lendo a biografía dun dos meus cantantes favoritos de Macedonia, vin que con 15 años participou nun concurso, gañou e se disparou a súa carreira.
-Ata onde lle chega a súa paixón pola cultura balcánica?
-Eu síntome máis de alá que de aquí. Os meus ídolos son os de alá, vexo os programas de alá, miro as revistas de cotilleo de alá...
-Vive noutro país. Que lle din no instituto?
-Teño a sorte de que é un instituto pequeno, teño moi bos amigos e os meus profes xa me coñecen por iso. Non me tratan de estraña. Chámanme Kalo.
-E os idiomas abren as portas do mundo.
-A min estudar serbocroata axúdame a entender a cultura e o conflito de Iugoslavia. Como sete culturas tan diferentes puideron estar xuntas por 50 anos nun réxime comunista e logo unha guerra tremenda e como hai xente que segue a loitar por esa unidade. O de Cataluña comparado con iso é mel.
-Que planes ten agora?
-Quero estudar filoloxía eslava e buscar unha oportunidade en Serbia ou por alá.
-Dicía na canción que ten morriña do mar. Cal é seu?
-Aínda que nacín na Coruña, eu son de Baroña. Co mar sempre tiven unha atracción especial. Vivín en diferentes casas, pero o mar sempre estaba alí.