A sí falou, probabelmente influído polas pelis de Rambo, o secretario de prensa de Putin. Non teman: dicíao polos carros de combate Leopard 2 que Alemaña, probabelmente influída polas súas propias pelis de sobremesa, enviará a Ucraína.
Acáenlle mal a esta guerra do XXI os alardes de palabrería propia de machotes con faca e turbante que nos oitenta, cando xa non se facían pelis de romanos con guerreiros fofos pero estoicos, trataban de contrarrestar o refinamento dos nazis, cuxa perversión acaía aos uniformes deseñados por Hugo Boss. Esa elegancia non resiste xa nin na pintura dos Leopard 2 ao seu paso obrigado por Polonia. Esta guerra vai de testosterona e de moita Casa Rusia no backstage, pero sen un Sean Connery que nos sacuda o estupor da cara.
Non se enganen. O estupor non é pola escalada violenta, nin sequera polo vitimismo ucraíno, que xa fede. O estupor vén porque ficou en suspenso o pouco pacifismo que nos quedaba. Das leccións de Gandhi só queda a escenografía de centos de nenos soltando pombas que, en canto abren Twitter, aprenden que o da resistencia pasiva era só unha leria para débiles. No medio do rauto de sentimentalismo que nos entrou ante o orquestrado éxodo de ucraínas, non nos atrevemos a demostrar que o verdadeiro pacifismo non ten nada de inxenuo e todo de desconfiado. Por que interesou tanto convencernos de que a débil Ucraína precisaba da nosa implicación pois a cesión de territorios era tan inaceptábel coma a súa conquista?
Zelenski, convenientemente vestido coma o meu veciño do 8º, representa coma ninguén esta aporía nihilista en que tan ben nos colocaron: non se pode fuxir do que non se pode facer. E eu pensando en Israel! Será que son só unha simple novelista que prefire as pelis de avogados ás de guerra.